Else Boutkan – matchmaker en verbinder – vertelt

Alle nieuwsberichten

Ze houdt van een frisse duik in zee. Ook onder werktijd begeeft ze zich in het water. Matchmaker en verbinder Else Boutkan (51) uit Delft heeft een duurzamere wereld als stip op de horizon. Water is daarbij letterlijk haar eau de vie.

Wat voor werk doe je?

Werken aan transities en innovatiesystemen in de publiek-private samenwerking: overheid, bedrijfsleven, kennisinstellingen. Onder andere voor Topsector Water & Maritiem en voor de glastuinbouw. Dat doe ik vanuit mijn eigen bedrijf.

Misschien moeten we dat wat concreter maken. Hoe ziet een doorsnee werkdag er voor jou uit?

Eigenlijk is geen dag hetzelfde. Die afwisseling vind ik leuk. Maar een doorsnee dag begint met ‘miracle morning’: stilte -mindfulness of meditatie- lezen, schrijven, bewegen. In de zomer maak ik graag vroeg een wandeling. Daarna ga ik naar mijn werkkamer en duik in de inbox. Ik bel met opdrachtgevers om acute en actuele zaken af te stemmen. Vaak volgt een overleg met teamleden van programma’s waar ik voor werk. Tussendoor bilaterale overleggen en kennismakingen met een grote diversiteit aan professionals. En ik schrijf aan presentaties of plannen. De ene dag zit ik in Den Haag op een ministerie, de andere dag bij bedrijven of opleidingsinstellingen.

Wat zijn voor jou, wat je werk betreft, de kersen op de taart?

Dat zijn reizen naar buitenland. Zo was ik in de herfst in Calgary in Canada als gast-trainer bij Water Innovation Lab voor jonge professionals van over de hele wereld.

En vorig jaar ook nog in China om taoïstische tempels en eco resorts te bezoeken voor een klant.

Op je website noem je jezelf matchmaker en verbinder. Is daar een opleiding voor?

Niet echt. Aan de TU Delft heb ik scheikundige technologie gestudeerd. En later heb ik een bedrijfskundige opleiding gevolgd aan de Erasmus Universiteit. Ook nu nog blijf ik me bekwamen in leiderschap, ondernemerschap en organisatieontwikkeling. Om kennis op te doen volg ik regelmatig trainingen.

Scheikundige technologie, bedrijfskunde… waar komt de fascinatie voor water vandaan?

Water heeft zoveel facetten. We wonen in een delta. Daarnaast hebben we te maken met grote opgaven op het gebied van waterveiligheid en waterbeschikbaarheid. Water komt in veel vraagstukken terug: thermische energie en oppervlaktewater, water en gezondheid, water en voedsel… Water zit in alles! En vergeet niet, ik ben opgegroeid aan de zee. Het water blijft trekken. Ik wandel graag langs de vloedlijn. Elk jaar ben ik een van de eersten en vaak ook een van de laatsten die de zee induikt.

Een frisse duik in zee is heerlijk, maar hoe kom je beroepsmatig ‘in het water terecht’?

Na een carrière switch twintig jaar geleden. Ik had een mooie baan, maar na een aantal jaar besloot ik dat ik de rest van mijn werkend leven zinvol wilde inzetten voor een duurzame wereld. Bewust heb ik voor duurzaamheid gekozen in combinatie met organisatiekunde. Mijn eerste opdracht ging meteen al over water. En na deze opdracht volgden er meer. Hoe meer ik over water lees en weet, hoe meer betrokken ik me voel.

Wat is voor jou een bron van inspiratie?

Ik ben een verwoed gebruiker van social media. Twitter en LinkedIn brengen me in contact met de goeroes op mijn vakgebied. Die verrassen me vaak. De passie van anderen inspireert mij. Vaak zijn dat mensen die hun visie met me delen. Maar het is niet uitsluitend werk, ook boeken en muziek inspireren me. En foto’s. Zo volg ik Zeekust, een Instagramaccount met mooie beelden.

Wat is je relatie met Delta Platform?

Ik ben als stakeholder verbonden aan Delta Platform. Binnen Topsector Water & Maritiem ben ik verantwoordelijk voor de Human Capital Agenda. Human capital draait om een leven lang leren: eerst voor een diploma, daarna tijdens het werk en ondertussen blijven innoveren. Om ‘werken, leren, innoveren’ optimaal met elkaar te verbinden hebben we het concept ‘learning community’ bedacht om dat goed te organiseren. Hoe dichter je die drie bij elkaar brengt, hoe beter innovaties hun weg vinden in de maatschappij. Hoe dichter je bij het onderwijs innoveert, des te beter zijn de mensen uitgerust als ze toetreden tot de arbeidsmarkt. En als je de werkenden daar nauw bij betrekt, rendeert het daar ook sneller. Idealiter werken onderwijs en werkenden samen aan onderzoek en innovaties, waarbij de lectoren fungeren als spin in het web bij praktijkgericht onderzoek. Delta Platform en het Lectorenplatform Water zijn daar een goed voorbeeld van.

Onderzoek binnen universiteiten is heel normaal. Hoe bevorder je dat bij hbo en mbo?

Een taak voor mij is de Centres of Expertise, zoals Delta Platform, te koppelen aan innovatieprogramma’s. Als mijn collega’s van de Topconsortia Kennis en Innovatie (TKI) een oproep doen voor een publiek-privaat innovatieprogramma, ga ik met ze in overleg. Ik probeer dan de criteria zo aan te passen dat ook mbo en hbo voorstellen kunnen indienen en naar de matchmaking bijeenkomsten kunnen. Zo ontstaat ruimte voor het belangrijke praktijkgerichte onderzoek.

Welke uitdagingen kom je in je werk tegen? 

Een van de taken van de Human Capital Agenda is onderzoek doen naar hoe we de structuren van learning communities als Delta Platform kunnen verbeteren en betere instrumenten kunnen ontwikkelen voor ‘leren, werken, innoveren’. Dus ons eigen innovatieproces beter begrijpen en kunnen reproduceren. Dat is voor ons nog een witte vlek. Delta Platform en de living labs, maar ook andere learning communities, zijn dan ‘onderzoeksmateriaal’.

Veiligheid en schoon water worden vaak als vanzelfsprekend gezien, toch liggen daar in de toekomst kansen. Hoe prikkel je jongeren om voor een carrière in water te kiezen?

Een van mijn projecten is het talentprogramma Stroomversnellers voor studenten uit wo, hbo en mbo. Ze volgen een programma met een serie excursies en masterclasses. Ze kijken bij bedrijven in de keuken, vragen specialisten het hemd van het lijf, bijvoorbeeld Henk Ovink, de watergezant. Op die manier ontdekken ze welke vraagstukken voor ons liggen en dat daar in de toekomst veel werk in is. Binnen dit netwerk gaan vijftig waterambassadeurs op hun beurt naar scholen om hun eigen unieke verhaal te vertellen. Zo vertelt een student biologie over wat hem boeit aan het onderwaterleven en een student civiele techniek brengt zijn enthousiasme over voor grote projecten als de deltawerken. Hun verhalen maken meer indruk dan wanneer ik ze zou vertellen.

Dat lijken mij projecten van lange adem. Wanneer zijn ze klaar?

Dat is een leuke vraag. Er is nog heel wat te doen in het slim organiseren van ‘leren, werken, innoveren’. En dan moeten we het nog wereldkundig maken.

Wat is je grootste ambitie?

Als ik het groot mag inschieten dan is mijn ambitie om vernieuwingen in balans te brengen met wat de aarde aankan. Om die balans te hervinden moeten we anders kijken naar innovatie en verandering. De nieuwe term voor duurzaam is regeneratief. Even kort door de bocht: duurzaamheid in de praktijk wordt vaak bezien vanuit een bedrijf en is ‘minder vervuilend of minder CO2 uitstotend’. Regeneratief gaat uit van ecosystemen en zegt: we moeten herstellen wat verloren is gegaan. Vervolgens is het ultieme doel: werken aan en voor menselijke en planetaire gezondheid. Als bedrijf moet je je dus inpassen in het regeneratieve ecosysteem. Ik kijk daarom altijd naar wat mijn werk oplevert voor dat doel. Daar ligt mijn stip op de horizon.

Wat doe je graag in je vrije tijd?

Om half acht vanmorgen was ik al even lekker in de natuur. Buiten zijn is een van mijn liefhebberijen. Daarnaast probeer ik meerdere keren per week het filmhuis te bezoeken. Jammer dat dat nu vanwege corona niet kan. Nu kijk ik via Picl. Met mijn dochter heb ik The Biggest Little Farm gekeken, een inspirerende film.

Nog een guilty pleasure?

Bedoel je iets als chocolade eten? Nee, ik geloof het niet…

Wat zou je medewerkers van Delta Platform willen meegeven?

Bij Delta Platform werken koplopers. Wat ik knap vind is dat ze dit werk doen vanuit een brede visie. Ze kijken voorbij hun eigen domein en geloven in waar ze mee bezig zijn. Via het  Lectorenplatform Water zie ik vakbroeders en -zusters met elkaar aan mooie dingen werken en kennis uitwisselen. Zij zijn het gaan dóen. Vanuit Zeeland. En dat wordt gezien. Ik weet dat dat niet altijd makkelijk is. Luctor et Emergo!